พระพุทธเจ้าทรงเตือนไว้ว่า
จงภาวนาความตาย นึกให้ได้ว่า
มันเกิดมาสำหรับตาย

จิต หลงอย่ามาสำคัญผิดคิดว่าสังขาร
ร่างกายเป็นของมั่นคง ถาวร
ยั่งยืนไม่มี แก่เฒ่าชราไปทุกวัน
มันเจ็บไข้ได้ป่วยอยู่ตลอดเวลา
มันตายไปทุกวันต้องนึกให้ได้

จงเจริญได้ทุกลมหายใจเข้า-ออก
มันจะได้มีสติ สมาธิจะมั่นคง

ปัญญา รอบรู้ในกองสังขาร
บังเกิดญาณวิเศษ ได้ละกิเลส
ราคะ โทสะ โมหะให้หมดสิ้นไป
จิตใจก็จะไม่เดือดร้อนวุ่นวาย
กำลังใจสำคัญที่สุด

บางครั้งก็หลง ทำดีกับคนผิด
บางทีก็เผลอ ทำผิดกับคนดี
แต่ยังไงชีวิตนี้ เราก็ต้องไปต่อ
อย่ารอกำลังใจจากคนอื่น

จงหยัดยืน ด้วยกำลังใจตัวเอง
ชีวิตจะถดถอยหรือก้าวหน้า
ความสำคัญกำลังใจไม่มีตัวตน
แต่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จ

เมื่อใดที่ใช้ใจ ต่อให้ต้องเดิน
ไปอีกกี่ก้าว เราก็จะไม่เหนื่อย
กำลังใจ ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา
แต่ช่วยให้มีแรง สู้กับปัญหา

ความสำเร็จมีไว้สำหรับ
คนที่มีกำลังใจ ไม่หยุดเดิน