ในจำนวนคนมากมายหลายประเภทเหล่านี้ คนมีศีลเป็นคนประเสริฐ ยิ่งมีศีลด้วยสวยด้วย ยิ่งประเสริฐสุด เหมือนดอกไม้ที่สวยทั้งสีและกลิ่น

บางคนมีศีล บางคนไม่มีศีล สุดแท้แต่กรรมจะจำแนกให้เป็นไป

บางคนไม่สวยด้วยไม่ดีด้วย บางคนเรียบร้อย บางคนหยาบคาย บางคนอ่อนโยน บางคนดุร้าย

มนุษย์นั้นมีมากมายหลายประเภท สวยมาก สวยน้อย ดีมาก ดีน้อย บางคนทั้งสวยทั้งดี

ถ้ามีธรรมะเป็นทางประพฤติแล้วจงอย่าเกรงกลัวต่อทุกข์ภัยใดๆเพราะธรรมย่อมจะตามรักษา
ผู้ประพฤติธรรม

พระพุทธองค์ยังทรงแสดงไว้ด้วยว่า ผู้ที่หวังได้รับความรักใคร่ สรรเสริญจากบัณฑิตทั้งหลาย ควรทำศีลให้บริบูรณ์

เมื่อมีสติคิดได้จิตใจก็อ่อนโยน ไม่กล้าทำความชั่วเมื่อไม่ทำความชั่วก็ไม่เดือดร้อน ศีลจึงมีความไม่เดือดร้อนเป็นผล เป็นอานิสงส์
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ในมหาปรินิพพานสูตร ทีฆนิกาย มหาวรรค ว่า ผู้มีศีลย่อมได้รับอานิสงส์ ๕ ประการ

๑. ย่อมได้รับโภคทรัพย์ใหญ่ เพราะความไม่ประมาทเป็นเหตุ (ดังที่พระท่านแสดงอานิสงส์ของศีลในเวลาให้ศีลว่า สีเลน โภคสมฺปทา)
๒. เกียรติศัพท์อันงามของผู้มีศีล ย่อมฟุ้งขจรไปไกล
๓. ผู้มีศีลเข้าไปสู่สมาคมใดๆ ย่อมเข้าไปอย่างองอาจไม่เก้อเขิน
๔. ผู้มีศีลย่อมไม่หลงทำกาละ (คือไม่หลงในเวลาตาย)
๕. ผู้มีศีล ตายแล้วย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ (สีเลน สุคตึ ยนฺติ)

ไม่มีจิตคิดจะเอา ก็ไม่ทุกข์
ทำบุญไม่จำเป็นต้องทำเท่าเขา
ถ้าเราไม่มีสตางค์ก็ไม่เป็นไร
ตั้งใจอนุโมทนากับเขาที่ถวาย
สังฆทานก็ดีถวายสตางค์ก็ดี
ตั้งใจยินดีกับเขาบุญมหาศาล
ถ้าเชื่อทันทีเป็นการงมงาย
พระพุทธเจ้าท่านจึงตรัสห้าม
แม้ตถาคตพูดนี้ก็อย่าเพิ่งเชื่อ
ต้องเอาไปพิสูจน์ทดลอง
จนมองเห็นชัดแล้วจึงเชื่อ