ความดี กับ ความชั่ว นั้นเมื่อมีครั้งที่หนึ่งก็ต้องมีครั้งที่สอง
ความชั่วถึงแม้จะมีต่อไปเรื่อยๆพบจุดจบเพราะกรรมตามทัน
แต่ความดีไม่มีวันพบจุดจบมีแต่ความดำรงอยู่อย่างสถาพร

บุญไม่มีตัวไม่มีตนแต่มีฤทธิ์หากช่วงใดดวงบุญดี
ก็จะหนุนนำให้ดียิ่งขึ้นไป
หากช่วงใดดวงไม่ดีบุญก็
จะคอยอุ้มชูให้เราไม่ตกอับ

บุญทำให้มาก ทาน ศีล ภาวนาทั้งทำหน้าที่กัลยาณมิตรต้องทำให้ครบถ้วนบริบูรณ์เมื่อสั่งสมบุญเต็มที่แล้ว เราจะ
มีความพร้อมอยู่ในตัว จะมีปีติมีมหาปีติเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาจิตใจของผู้ใดอยู่ในอาการสงบไม่กระเพื่อม ไม่ฟุ้งซ่านออก
จิตใจผู้นั้นเปรียบได้ประดุจเทพเทวดานำสุขมาให้แก่ตน

เกลียดก็ทุกข์โกรธก็ทุกข์
แล้วเราจะเกลียดจะโกรธ
ไปให้เราเป็นทุกข์ทำไม
คนที่เราเกลียดคนที่เราโกรธเขาไม่ทุกข์ไปกับเราหรอกเราทำให้เราทุกข์เองทั้งสิ้นเป็นคนดี ไม่ต้องรำคาญคนไม่ดีทุกวันนี้คนที่ไม่ดี มากกว่าคนดี
ที่ไหนก็กลุ้มใจมีความไม่พอใจ

ลืมความชั่วที่เคยทำมาทั้งหมด
แล้วตั้งใจทำความดีต่อไป
จิตเต สังกิลิฏเฐ ทุคติ ปาฏิกังขา
บุคคลใดจิตใจเศร้าหมอง
ผูกใจความชั่วอยู่ ก่อนตายตกนรก
จิตเต ปาริสุทเธ สุคติ ปาฏิกังขา
บุคคลใดก็แล้วแต่ถ้าใจเป็นสุข
ใจเป็นกุศล ก่อนตายไปสวรรค์

ทุกวันนี้มีชีวิตจิตสับสน
ทุกผู้คนต่างหากินปิ่นวิถี
สู้ดิ้นรนเพื่อปากท้องผองชีวีความพลั้งเผลอย่อมมีธรรมดา

เจ้าจงทำหน้าที่ความเป็นคน
รู้ตัวตนทำอะไรไม่สับสน
สถานะเป็นอย่างไรให้เจียมตน
จะเห็นผลทันทีที่ทำเป็น
อันความดีหรือไม่ดีสิ่งสมมุติ
ที่มนุษย์กำหนดมาพาให้เห็น
ชนะใจตนเองนั้นควรบำเพ็ญ
ใครจะเป็นเช่นใดไม่เปรียบเปรย
ใครจะเลวใครจะดีไมตรีตอบ
ไม่อีนังขังขอบทำนิ่งเฉย
ใจเท่านั้นตัดสินได้ไม่เกินเลย
ใจเจ้าเอ๋ยเป็นกลางๆทางมรรคแล