เวลาคิดถึงความตาย เรากลัว
กลัวสูญเสียจึงไม่เป็นว่างเปล่า
ความคิด ไม่ใช่ ตัวความตาย
เกิด แก่ เจ็บ ตาย ธรรมชาติ
ไม่มีอะไรผิดปกติ น่ากลัว
แต่สู้ทุกข์ แพ้ทุกทีจึงปฏิเสธ
รู้ทันจริง ยอมรับ ปล่อยวาง
ต้องปล่อยวาง ความยึดมั่น
เมื่อไหร่ที่เรา รับรู้ความจริง
ทุกข์จางลง ไม่ใช่หายไป
ไม่สู้ต่อไป ชีวิตไม่ได้ทำร้ายเรา
ความคาดหวังเรา ทำร้ายเรา
หยุดต่อสู้ กับสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้
เริ่มเข้าใจ สุขใกล้ใจ อยู่แค่คิด
ใครถึงก่อนไม่รู้ได้ใครกันหนอ
ทั้งเราเขาไม่รีรอเดินไปหน้า
บางคนรีบแซงไปก่อนกลัวช้า
เร่งเวลาไม่เข้าแถวที่เห็นกัน