ทำไมทำดีแล้วไม่ได้ดี
บางครั้งหมดศรัทธาที่จะทำดี
เข้าใจเลยว่าทำไมถึงคิดแบบนี้
ไม่แปลกเลยที่จะรู้สึกย้อนแย้ง
เพราะในชีวิตจริงเรามักจะเห็น
คนตั้งใจทำดี ซื่อสัตย์ แต่กลับ
ต้องเหนื่อยยาก โดนเอาเปรียบ
ขณะที่คนที่ทำสิ่งตรงกันข้าม
กลับดูเหมือน จะมีความสุข
ประสบความสำเร็จได้ง่ายกว่า

โลกความเป็นจริงมันซับซ้อน
เกินกว่าจะเป็นสมการตรงตัว
ถ้าลองมองลึกลงไป ทำดีได้ดี
ไม่ได้ทำงานเหมือนตู้หยอดเหรียญที่เราหยอดความดีปุ๊บ
จะได้ผลตอบแทนเป็นโชคลาภ
เงินทอง คำชื่นชมกลับมาทันที
แต่มีแง่มุมที่ชวนให้คิดต่ออยู่
๑. ความดีไม่ใช่ ตั๋วแลกรางวัล
หลายครั้งที่เราผิดหวังเพราะ
เราเผลอตั้งคาดหวังว่า ทำดี ต้องได้สิ่งตอบแทนจากคนอื่น
แต่ความจริง ผลลัพธ์ภายนอก
มันควบคุมยากมาก มีปัจจัยอื่น
ร่วมด้วย ทั้งจังหวะเวลา โอกาส
ความเห็นแก่ตัวของคนรอบข้าง
๒. ผลที่แท้จริงและเร็วที่สุด สภาวะใจ ตัดเรื่องผลประโยชน์
ผลความดีเกิดขึ้นทันทีหลังจาก
ทำเสร็จ ข้างในใจไม่เดือดร้อน
ทำดีเพราะอยากช่วย ใจเป็นสุข
ทำดีเพราะอยากให้คนอื่นเห็น
หวังให้ทำดีตอบ พอไม่ได้ดั่งใจ
เริ่มเป็นทุกข์ รู้สึก ทำดีไม่ได้ดี
๓. ต้นไม้แต่ละต้น โตไม่พร้อม
กันถ้ามองในมุมของเหตุ ผล การกระทำทุกอย่างมีผลลัพธ์
เสมอ เพียงแต่ระยะเวลาใน
การออกดอกออกผลไม่เท่ากัน
เมล็ดพันธุ์บางชนิดปลูกวันนี้ พรุ่งนี้โต แต่บางชนิดต้องใช้
เวลาเป็นปีๆ กว่าจะเห็นผล

การทำดีก็เช่นกัน มันอาจจะยัง
ไม่ส่งผลให้เห็นในวันนี้ แต่มันกำลังสะสมอยู่เงียบๆในรูปแบบ
ความน่าเชื่อถือ มิตรภาพที่ดี
ความสบายใจในระยะยาว
การทำดีอาจไม่ได้การันตีว่า
เราจะร่ำรวยสมหวังทุกเรื่อง
แต่มันการันตีได้อย่างน้อย
หนึ่งอย่าง เราจะได้ เป็นคนดี
แบบที่ตัวเองภาคภูมิใจไม่ต้อง
ใช้ชีวิตด้วยความระแวงรู้สึกผิด

จิตมนุษย์ลึกล้ำเหลือกำหนด
จิตไม่ปลดมดเท็จบังเหตุผล
รู้แก่ใจชั่วดีที่เล่ห์กล
มิอาจพ้นในจิตติดฝังจำ
จิตไม่ตายให้สูญสิ้นวัฏฏสงสาร
ชั่วกัปกัลป์หมุนเวียนเปลี่ยนซ้ำ
ร่างเดิมสู่ร่างใหม่ใช้ผลกรรม
ไม่กลับลำจิตลับได้ในนิพพาน