สติแก่กล้าเป็นท่ามกลางที่สุด
สติคุมจิต อยู่ทุกขณะ กระทั่ง
เป็น มหาสติปัฏฐาน จะยืน เดิน
นั่ง นอน อิริยาบถใดๆทั้งหมด
มีสติอยู่เสมอ โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
ให้มีสติ แต่มันเป็นของมันเอง
สติควบคุมจิตไปในตัว เมื่อมีสติ
ไม่เกี่ยวข้องพัวพันกับสิ่งต่างๆ
เมื่อตา เห็นรูป หูได้ยินเสียง
ลิ้นลิ้มรสต่างๆ กายได้สัมผัส
สักแต่ว่าสัมผัสแล้ว ก็หายไป
ไม่ได้เอามาเป็นอารมณ์ ไม่มา
คำนึงถึงใจเป็นมหาสติแท้จริง
สติคุมจิต อยู่ทุกขณะ กระทั่ง
เป็น มหาสติปัฏฐาน จะยืน เดิน
นั่ง นอน อิริยาบถใดๆทั้งหมด
มีสติอยู่เสมอ โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
ให้มีสติ แต่มันเป็นของมันเอง
สติควบคุมจิตไปในตัว เมื่อมีสติ
ไม่เกี่ยวข้องพัวพันกับสิ่งต่างๆ
เมื่อตา เห็นรูป หูได้ยินเสียง
ลิ้นลิ้มรสต่างๆ กายได้สัมผัส
สักแต่ว่าสัมผัสแล้ว ก็หายไป
ไม่ได้เอามาเป็นอารมณ์ ไม่มา
คำนึงถึงใจเป็นมหาสติแท้จริง
สติแก่กล้าเป็นท่ามกลางที่สุด
สติคุมจิต อยู่ทุกขณะ กระทั่ง
เป็น มหาสติปัฏฐาน จะยืน เดิน
นั่ง นอน อิริยาบถใดๆทั้งหมด
มีสติอยู่เสมอ โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
ให้มีสติ แต่มันเป็นของมันเอง
สติควบคุมจิตไปในตัว เมื่อมีสติ
ไม่เกี่ยวข้องพัวพันกับสิ่งต่างๆ
เมื่อตา เห็นรูป หูได้ยินเสียง
ลิ้นลิ้มรสต่างๆ กายได้สัมผัส
สักแต่ว่าสัมผัสแล้ว ก็หายไป
ไม่ได้เอามาเป็นอารมณ์ ไม่มา
คำนึงถึงใจเป็นมหาสติแท้จริง