มากผู้เพลินในธรรมมีความสุขมากผู้เห็นภัยย่อมเป็นผู้ไม่ประมาทในการดำเนินชีวิตชีวิตนี้สั้นเดี๋ยวก็เราจากกันแล้ว

ผู้ไม่รักษาศีลภาวนา ต้องไปถูกจองจำทุกข์ทรมานเป็นล้านปีเพลินในโลกของสัตว์นรกจะเป็นผู้เศร้าโศก

ขอบุญพระนิพพาน จงปกป้อง
คุ้มครอง รักษาทุกท่านเทอญ
มนุษย์สุดประเสริฐ บรรเจิดจิต
ความคิดนิมิตหมายใจสุขสรรค์
อย่าประมาทคืนสู่ภพโลกัลป์
นรกนั้นเป็นแดนเกิดกำเนิดเอย

เพราะเหตุที่ ศีล มีความหมายว่า ปกติ คือปกติของกาย วาจา ใจ ศีลจึงมี* ๓ อย่างคือ กุศลศีล อกุศลศีลและอัพยากตศีล

ซึ่งโดยปกติจะสงบ ไม่รุกราน ไม่เบียดเบียนทำร้ายใคร แต่เมื่อละปกติคือผิดปกติก็ไม่สงบ รุกราน
เบียดเบียนทำร้ายผู้อื่น ด้วยอำนาจของจิตใจที่ผิดปกติ เพราะโลภะ โทสะและโมหะ

ศีลจึงเป็นเครื่องขัดเกลากายวาจา รวมไปถึงใจให้สะอาด เป็นเครื่องขัดเกลากิเลสอย่างหยาบ
ที่จะล่วงออกมาทางกาย ทางวาจา มีการตี การด่าเป็นต้น

ศีลนั้นแม้จะมีความหมายหลายอย่าง แต่โดยทั่วไปมักแปลกันว่า ปกติ คือปกติของกาย ของวาจา

คนมีศีลเป็นเครื่องประดับ จึงงดงามทุกเมื่อ

เพชรนิลจินดาและอาภรณ์อันมีค่า มิใช่เครื่องประดับอันประเสริฐ เพราะไม่อาจทำกาย วาจา ใจ
ของผู้ประดับให้งดงามได้

แต่คนมีศีลมิได้เป็นเช่นนั้น
คนมีศีลนั้นหอมอยู่เสมอ หอมทั้งตามลมและทวนลม หอมทั้งในเวลามีชีวิตอยู่ และละโลกนี้