จะหากินอย่างไรไม่ว่าดอก
อยู่ในตรอกรู้ตัวสติหนา
บุญกุศลทำไว้บ้างอย่าเพลินนา
พอถึงคราจากโลกไปจะไม่ทัน

ทุกวันนี้มีชีวิตจิตสับสน
ทุกผู้คนต่างหากินปิ่นวิถี
สู้ดิ้นรนเพื่อปากท้องผองชีวี ความพลั้งเผลอย่อมมีเป็นธรรมดา

ไม่มีใคร...ขาวสะอาด
ไม่มีใคร..ดำสนิท
ทุกชีวิต..ที่ถูกใช้งาน
มีแต่ความกระดำกระด่าง
ที่ผิดบ้าง..ถูกบ้าง..เป็นเรื่องธรรมดา

เมื่อคิดพากระทำกรรมยิ่งมาก
เมื่อคิดดีมิลำบากสุขเหลือล้ำ
เมื่อคิดชั่วลงมือการกระทำ
วิบากกรรมตามติดจิตทุกข์เอย

อยู่ในโลกได้อย่างไร
เมื่อจำเป็นจะต้องทำกรรม
งดเว้นกรรมชั่วเสียทำกรรมดี กรรมชั่วหมดไปโดยไม่ทำอีก

ผู้เชื่อผลของกรรมว่าจะให้ผล
เป็นผู้ไม่ประมาททั้งทางโลก
ทางธรรม เป็นสิ่งจะเกิดขึ้นจาก
หลักของเหตุดีเหตุชั่วด้วยกัน
ไม่มีทางอื่นเป็นที่เกิดขึ้น พอจะ
แสวงหาความมั่งมีพ้นทุกข์ได้

ความเกิด แก่ เจ็บ ตาย มันกำลังบดเรา

ไม่ โลภ โกรธ หลง สามตระกูลนี้คือ
รากเง่ากิเลสตัณหาทั้งหลาย
ความพอใจก็เพราะตัณหา
ความไม่พอใจก็เพราะตัณหา

มองโลกนี้เป็นไปในความว่าง
มองต่างแยบคายความหมาย
เกิดแก่เจ็บตายไปไม่ต่างกัน