อย่าหวังพึ่งใคร พึ่งบุญตนเอง
ถึงที่สุด อดทนไม่สร้างบาปเพิ่ม
ทุกวันมุ่งหน้าละบาป ทำกรรมดี
พัฒนาตนเองไม่หยุดยั้ง
เมื่อถึงเวลาบุญส่งผล
ไม่มีใคร หรืออะไรต้านได้

ในช่วงที่เจออุปสรรคกรรม
อย่าทำบาปซ้ำเติมชีวิต
เพราะบาปกรรมนั้นจะไป
รวมกันในส่วนของกรรมไม่ดี
ยิ่งสะสมมากขึ้นส่งผลกรรม
ต่อเนื่องจนเรารับไม่ไหวเลย

ครูบาอาจารย์ท่านถึงเมตตา
บอกว่า ต้องอดทนให้ถึงที่สุด
ทั้งทางโลก ทางธรรม ทุกกรรม
ส่งผล ไม่มีใครทุกข์ตลอดไป
ศีลธรรมมาจากใจที่ดี

มโนจิตเป็นผู้พิพากษา
ใช้ปัญญาตัดสินสิ้นสงสัย
สิ่งสำคัญนั้นคงอยู่คู่จิตใจ
รักษาให้อย่าโอนเอนเบนไปมา

เมื่อใจดีก็มีศีลมิด่างพร้อย
มิเคลื่อนคล้อยอกุศลปนปัญหา
มีธรรมะละความชั่วมั่วอัตตา
สิ่งได้มาคือความดีศรีแก่ตน

กายวาจาใจดีด้วยศีลธรรมที่ดี
ให้ทานก็ต้องให้จากใจก่อน
ศีลท่านสอนก็ต้องให้ใจรักษา
กรรมฐานก็ต้องให้ใจภาวนา
ละตัณหาเฉกเช่นใจพุทธองค์

ธรรมทานโพสต์ธรรมได้บุญ
ธรรมทานอย่างไรใคร่อยากรู้
ให้ความรู้ปัญญาหลากหลาย
เว้นวัตถุทุกอย่างได้ให้อภัย
ให้สติข้อคิดไว้สะกิดทรวง

ธรรมทานสูงสุดของการให้
ชนะกว่าทุกทานนั้นใหญ่หลวง
เกิดปัญญาแก้ไขจิตคิดทั้งปวง
ธรรมทั้งปวงยิ่งใหญ่ได้ความดี

ธรรมทานการให้ความรู้
ให้อภัย ให้สติ ให้ข้อคิด
อานิสงส์ใหญ่แห่งธรรมทาน

ธรรมทานเลิศกว่าทานทั้งหลาย
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ
ให้ธรรมทานชนะการให้ทั้งปวง