ภาวนาอย่าผัดวัน
ความตายไม่เคยบอกล่วงหน้า
จะรอแก่ก่อนค่อยปฏิบัติไม่ได้

ทุกข์เพราะยึด
ไม่ได้เกิดเพราะสิ่งภายนอก
แต่เกิดเพราะใจไปยึดมัน
ปล่อยวางไม่ใช่การหนี
การเข้าใจตามความจริง

ทุกอย่างไม่เที่ยง
ร่างกายไม่ใช่ของเรา
ทรัพย์ไม่ใช่ของเรา
แม้แต่คนที่รัก ก็ต้องจากกัน
สิ่งเดียวที่ติดตามเราไป
กรรม และ ใจที่ฝึกดีแล้ว

ดูจิตให้มากกว่าดูคนอื่น
อย่าส่งจิตออกนอก
อย่ามัวแต่วิจารณ์ใคร
ให้ย้อนกลับมาดูใจตัวเอง
ตรงนี้แหละคือทางพ้นทุกข์

ความเพียรสำคัญที่สุด
ธรรมะไม่ได้อยู่ที่พูดเก่ง
แต่อยู่ที่ทำจริง เคร่งครัด
อดทน ไม่สะสม ภาวนาจริงจัง
ไม่ฟุ้งเฟ้อ รักษาศีลให้มั่น
ทำสมาธิสม่ำเสมอดูจิตให้รู้ทัน
เห็นความไม่เที่ยงของทุกสิ่ง
แล้วใจจะค่อย ๆ เบาเอง

เหมือนพูดแรงแฝงจริงใจดีกว่า
คำพูดจาหวานใสให้เกรงขาม
ดัดจริตเสแสร้งแกล้งคำราม
ไม่ตรงตามจากใจในความจริง
คำพูดแรงแฝงด้วยความจริงใจ
ดีกว่าคำพูดหวานชวนหลงไหล
แต่หาความจริงใจไม่เจอเลย

อดีตกาลผ่านไปไม่ยึดติด
กุศลจิตไม่คิดชั่วกลัวถลำ
แบบอย่างดีทั้งมวลควรจดจำ
เรื่องระยำทิ้งหมดปลดออกไป