วันนี้อาจจะไม่ใช่วันของเรา
แต่สักวันหนึ่งเมื่อบุญบารมี
ที่เราทำมาให้ผลเหมือนผลไม้
ที่สุกอยู่บนต้นรอวันเก็บเกี่ยว
ร่วงหล่นให้ได้เก็บกินจึงเข้าใจ

ชีวิตมนุษย์สั้น จงกระทําความดี
ความตายอยู่กับเราทุกย่างก้าว
ไม่มีใครที่จะหนีความตายได้
มีแต่คุณงามความดีเท่านั้น
ที่เป็นที่พึ่งของเราเมื่อตายไป

เปรียบการประพฤติปฏิบัติ
แบบอย่างให้กับคนรุ่นหลัง
การกระทําคุณงามความดี
สะสมความดีอยู่ในศีลธรรม
เราจะได้พึ่งพาสิ่งที่เราได้ทําไว้
คุณงามความดีที่ติดตัวของเรา

ประพฤติปฏิบัติจิตมั่นคงอยู่ใน
หลักธรรม ไปอยู่ในสถานะใด
สถานที่ไหนไม่มีความหวั่นไหว
สิ่งที่จะเข้ามากระทบสัมผัสเลย

พระพุทธเจ้าท่านกล่าวว่า
จิตที่มีความตั้งมั่น มั่นคงเหมือน
ศิลาแท่งทึบ ที่จะไม่หวั่นไหว
ต่อลมที่มาจากทั้ง ๔ ทิศ ๘
ทางโลกธรรม ๘ มีฝั่งน่ายินดี๔
ได้ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข
ฝั่งน่ายินร้าย ๔ เสื่อมลาภ
เสื่อมยศ นินทา และ ทุกข์

โลกธรรม ๘ มีอยู่โดยธรรมชาติ
ของโลก ไปปฏิเสธมันไม่ได้
จะผ่านเข้าออกอยู่ตลอดเวลา
ถ้าจิตใจเราไม่มีความตั้งมั่น
ถ้าสิ่งเหล่านี้มากระทบเรา
ก็จะหวั่นไหวไปกับสิ่งเหล่านี้
พอเราหวั่นไหวไปเกี่ยวข้อง
กับสิ่งเหล่านี้ เราจะไม่มีความ
แยบคายไม่มีความรอบคอบ
ในการเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านี้

ถ้าสิ่งที่น่ายินดีเกิดขึ้น เราก็จะ
ไปเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านั้นด้วย
ความคึกคะนอง เพลิดเพลิน
ความมัวเมา ความเลินเล่อไป
พอสิ่งเหล่านั้นแปรเปลี่ยนไป
ตามหลักอนิจจัง เราก็เป็นทุกข์
เพราะบุคคลที่หลงรักหลงชอบ
มันก็ทุกข์กับสิ่งที่รักสิ่งที่ชอบ
สิ่งที่น่ายินดีไป แต่ถ้าสิ่งที่น่า
ยินร้ายมาสัมผัสกระทบ มัน
ก็จะแสดงความต่อต้าน แสดง
ความเป็นทุกข์แสดงความเศร้า
โศกเสียใจ จิตไปเกี่ยวข้องด้วย
ความทุกข์ ด้วยความมืดบอด
ด้วยจิตใจที่ตกต่ำ เราไม่ได้เข้า
ไปเกี่ยวข้องกับทั้งสองฝั่ง
ความแยบคายด้วยปัญญา