ปล่อยวาง อยู่กับธรรมชาติ
มันเกิด เราก็รู้ มันดับ เราก็รู้
มันสุข เราก็รู้ มันทุกข์ เราก็รู้
รู้แล้วไม่ใช่ว่าจะเป็นเจ้าของสุข
ทุกข์เกิด ก็ไม่เป็นเจ้าของทุกข์
ไม่เป็นเจ้าของสุขเจ้าของทุกข์
ก็มีแต่การเกิดดับอยู่เท่านั้น
ก็ปล่อยไปตามธรรมชาติของ
มันอย่างนั้น เพราะไม่มีอะไร
อย่าไปรู้อะไรเยอะให้ฟุ้งซ่าน
รู้วางใจไม่เป็นทิฏฐิครอบงำมาก
รู้แค่ลมหายใจไม่ใช่เราก็พอ
ไตรลักษณ์จะปรากฏเอง
รู้ให้เป็นจึงวางใจได้
รู้ไม่เป็นก็ยิ่งตามสังขาร
ปรุงเรื่อยไร้จุดหมายปลายทาง
รู้เหมือนไม่เคยรู้
ไม่อยากเห็นก็ได้เห็น
ไม่อยากทิ้งก็ได้ทิ้ง
ไม่อยากวางก็ได้วาง