ชีวิตอย่าประมาท
สติอย่าขาดรู้ทันทั่ว
ไม่มืดมิดเมามัว
ตนเตือนตัวต้องเตรียมตาย
ทิ้งสั่งลาอารมณ์ลวงความจริง
สิ่งทั้งปวงอย่าลวงให้ยึดครอง
อะไรก็ไม่เที่ยงอย่ามัวเสี่ยงเป็น
เจ้าของเป็นไปในครรลอง
อย่ายึดครองให้ทุกข์ใจ
สติอย่าขาดรู้ทันทั่ว
ไม่มืดมิดเมามัว
ตนเตือนตัวต้องเตรียมตาย
ทิ้งสั่งลาอารมณ์ลวงความจริง
สิ่งทั้งปวงอย่าลวงให้ยึดครอง
อะไรก็ไม่เที่ยงอย่ามัวเสี่ยงเป็น
เจ้าของเป็นไปในครรลอง
อย่ายึดครองให้ทุกข์ใจ
ชีวิตอย่าประมาท
สติอย่าขาดรู้ทันทั่ว
ไม่มืดมิดเมามัว
ตนเตือนตัวต้องเตรียมตาย
ทิ้งสั่งลาอารมณ์ลวงความจริง
สิ่งทั้งปวงอย่าลวงให้ยึดครอง
อะไรก็ไม่เที่ยงอย่ามัวเสี่ยงเป็น
เจ้าของเป็นไปในครรลอง
อย่ายึดครองให้ทุกข์ใจ