. เรือลำสุดท้าย ฉุดช่วยคนบุญ เพื่อให้พ้นจาก ภัยพิบัติ ที่เข้ามาเป็นระลอก ด้วยการ เข้ารับธรรมะ แล้วให้ใช้ความเมตตาต่อผู้อื่น กตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ดูแลครอบครัวให้มีความสุข แทนการบำเพ็ญแบบวิเวก

เพราะการสร้างความสุขภายในครอบครัวได้สำเร็จ พลังแห่งความเมตตาก็จะแผ่กระจายไปยังเพื่อนบ้านด้วย การทำในสิ่งที่ดี ๆ ไปเรื่อย ๆ สร้างความสงบสุขในผู้อื่นไปเรื่อย ๆ นั่นแหละการบำเพ็ญแบบ ดั้งเดิม

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ชั้นดุสิตนภาลัย ทุกพระองค์ สามารถจะลงมาช่วยเราได้สำเร็จ ช่วยเราได้จริง ๆ เราจึงจำเป็นต้องมีสายใย ของความกตัญญู สายใยแห่งความเมตตา มือของพระโพธิสัตว์หรือ พระอริยะเจ้า จึงสามารถจับเราขึ้นเรือธรรม ให้รอดพ้นได้

ภัยพิบัติที่ร้ายแรง ไม่อาจฉุดคราคนดี ที่มีความกตัญญู ผู้ที่มีความเมตตาอย่างจริงใจ ให้ไปร่วมกับสิ่งเลวร้ายได้ เพราะสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะมอบแสงสว่างให้ ในวันรับธรรมะ เพื่อใช้สื่อสารกับฟ้าเบื้องบน

ดั่งนั้น เมื่อรับธรรมะแล้ว เป็นคนดี ที่มีเมตตา ฟ้าก็จะมองเห็น เมื่อถึงคราวภัยพิบัติร้ายแรง แรงบุญจะทำให้เราอยู่ไกล้เรือธรรม ก็จะได้รับการช่วยเหลือ จากฟ้าเบื้องบน อย่างอัศจรรย์ นั่นแหละคนดี ฟ้าย่อมโอบอุ้ม