เหมันต์สันต์ซ่านสะท้านเยือก
สู่ทางเลือกหนาวลมให้ห่มผ้า
แต่พี่นี้ต้องทนหนาวร้าวอุรา
แม้หนาวฟ้าผิงไฟไม่คลายจาง
หนาวฤทัยให้พึ่งเธอละเมอหา
พอเยียวยากกกอดจนฟ้าสาง
หนาวหนี้ล้านเดียวเปลี่ยวใจยิ่ง
พึ่งพระธรรมปล่อยวางทางสงบ
สู่ทางเลือกหนาวลมให้ห่มผ้า
แต่พี่นี้ต้องทนหนาวร้าวอุรา
แม้หนาวฟ้าผิงไฟไม่คลายจาง
หนาวฤทัยให้พึ่งเธอละเมอหา
พอเยียวยากกกอดจนฟ้าสาง
หนาวหนี้ล้านเดียวเปลี่ยวใจยิ่ง
พึ่งพระธรรมปล่อยวางทางสงบ
เหมันต์สันต์ซ่านสะท้านเยือก
สู่ทางเลือกหนาวลมให้ห่มผ้า
แต่พี่นี้ต้องทนหนาวร้าวอุรา
แม้หนาวฟ้าผิงไฟไม่คลายจาง
หนาวฤทัยให้พึ่งเธอละเมอหา
พอเยียวยากกกอดจนฟ้าสาง
หนาวหนี้ล้านเดียวเปลี่ยวใจยิ่ง
พึ่งพระธรรมปล่อยวางทางสงบ