บางคนเจ็บหนัก แต่ไม่ดิ้นรน
ผู้เข้าฌานแล้วจะไม่เจ็บ
เวทนาเกิด แต่จิตไม่ทุกข์
กายปวดได้ แต่ใจไม่ดิ้น
จิตตั้งมั่นอยู่ในสติ สมาธิ
สติ ปรติฏฺฐิตา จิตฺตํ
เมื่อสติตั้งมั่น จิตย่อมไม่ฟุ้งซ่าน
ผู้ฝึกสติอยู่เสมอแม้ยามตาย
จิตไม่ไปหาอารมณ์ภายนอก
ไม่ใช่ ตายแล้วค่อยมีสติ
มีสติชีวิตประจำวันที่ฝึกดีแล้ว
จะทำงานเองในวาระสุดท้าย
ความตาย ไม่ได้ทำให้คนหลง
แต่ การขาดสติ ต่างหาก
ที่ทำให้หลงทั้งเป็น และ ตาย
ผู้มีสติแม้กายแตกดับ
ใจไม่แตกสลายมีธรรมะที่พึ่ง
บางคนเจ็บหนัก แต่ไม่ดิ้นรน ผู้เข้าฌานแล้วจะไม่เจ็บ เวทนาเกิด แต่จิตไม่ทุกข์ กายปวดได้ แต่ใจไม่ดิ้น จิตตั้งมั่นอยู่ในสติ สมาธิ สติ ปรติฏฺฐิตา จิตฺตํ เมื่อสติตั้งมั่น จิตย่อมไม่ฟุ้งซ่าน ผู้ฝึกสติอยู่เสมอแม้ยามตาย จิตไม่ไปหาอารมณ์ภายนอก ไม่ใช่ ตายแล้วค่อยมีสติ มีสติชีวิตประจำวันที่ฝึกดีแล้ว จะทำงานเองในวาระสุดท้าย ความตาย ไม่ได้ทำให้คนหลง แต่ การขาดสติ ต่างหาก ที่ทำให้หลงทั้งเป็น และ ตาย ผู้มีสติแม้กายแตกดับ ใจไม่แตกสลายมีธรรมะที่พึ่ง
ไลค์
รัก
5
2 ความคิดเห็น 0 แชร์ 309 ยอดวิว 0 รีวิว