ยามมีสุขทุกข์จางคลายให้ได้
อย่าทำกร่างขาดสติหลงใหล
เมื่อบุญมีก็หมดได้ให้รู้พอ
เกิดดับหนอธรรมดาอนิจจัง
อย่าทำกร่างขาดสติหลงใหล
เมื่อบุญมีก็หมดได้ให้รู้พอ
เกิดดับหนอธรรมดาอนิจจัง
ยามมีสุขทุกข์จางคลายให้ได้
อย่าทำกร่างขาดสติหลงใหล
เมื่อบุญมีก็หมดได้ให้รู้พอ
เกิดดับหนอธรรมดาอนิจจัง