ทานเป็นบุญอย่างหนึ่ง
ทานมัย บุญที่เกิดจากการให้
สังคหวัตถุ เครื่องยึดเหนี่ยว
จิตใจกัน เป็นบ่อเกิดแห่งบารมี
ทานบารมี การให้ทานมีวัตถุ
ประสงค์สำคัญในการคลาย
ความตระหนี่ เห็นแก่ตัว โลภ
ในจิตใจมนุษย์ ให้เกิดความ
ใสสว่าง สะอาดของจิตใจขึ้น

คาถาอธิษฐานเบิกบุญ
ข้าพเจ้า นาย/ นาง ... ผู้ยอมรับนับถือพระพุทธศาสนายกเอาพระพุทธพระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งอันสูงสุดขอน้อมอาราธนาบารมีรวมแห่งพระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ พระธรรมะ พระปัจเจกพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบันและในอนาคตขอได้โปรดรวมกำลังบารมี10 ทัศ อันได้แก่ ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะอธิษฐาน เมตตา อุเบกขาของข้าพเจ้าเพื่อนำมาใช้เป็นกำลังใจให้มีความคล่องตัวในทุกๆเรื่อง อันใดติดขัดขอให้คล่องตัว อันใดคล่องตัวอยู่แล้วขอให้คล่องตัวยิ่งๆขึ้นไปขึ้นชื่อว่าความอดอยากความลำบากความยากจน ความไม่มีและการรอคอยจงอย่าได้มีแก่ข้าพเจ้านับแต่บัดนี้ตราบเข้าสู่พระนิพพานเทอญ

สัพเพ พุทธา สัพเพ ธัมมา สัพเพ สังฆา
พะลัปปัตตา ปัจเจกานัญจะ ยัง พะลัง อะระหันตานัญจะ เตเชนะ รักขัง พันธามิ สัพพะโส
วิธีใช้: มักสวด 3 หรือ 5 จบ เพื่อแผ่กุศลปรับภพภูมิให้คู่กรรมคู่เวรให้ได้รับบุญกุศลจากคาถา และได้รับอานิสงส์ในการคุ้มครองชีวิต

ตั้งจิตคิดให้พร้อมน้อมกระทำ
สิ่งที่ย้ำภายในใจไม่หน่ายหนี
ณ ขณะที่เราทำคุณความดี
บารมีจะเอมอิ่มยิ้มภายใน
ก่อนหลับตาอย่าลืมตาย
รู้ความหมายเกิดกับตายคู่กัน
เจริญมรณาให้มาก
เจอต้องจากอย่าไหวหวั่น
ชีวิตแสนสั้นทำดีไว้ก่อนตาย
ภาวนาเถิดอย่าเตลิดจิตซัดส่าย
มีสติฝึกนอนตายไม่กังวล
ลืมตาอย่าประมาทอย่าขาด
บุญกุศลพึ่งธรรมคือพึ่งตน
มุ่งมรรคผลพ้นทุกข์เทอญ