🔥 หยุดใช้ของเดิม ถ้ายังไม่อยากหน้าพัง! สบู่ผักรวม “ล้างแล้วผิวเปลี่ยน” 😎 ใช้จริง รีวิวจริง 7 วันรู้เรื่อง 🎥 ตัวเดียวจบ ไม่ต้องหลายขั้นตอน ผิวใสขึ้นแบบเห็นผล

สรรพสิ่งจริงแท้แค่สมมุติ ลมปราณหยุดสะดุดตรงที่เก่า เกียรติสรรเสริญเงินทองเรา แม้แต่เงายังเอาไปไม่ได้เลย ทำไมต้องดิ้นรนและค้นหา สิ่งภายนอกกายามาเฉลย สิ่งมีค่าภายในใจใยละเลย ปลูกศีลธรรมกำหนดใจงดงาม

เพลง ตื่นเถิดใจเอ๋ย คำร้อง/ขับร้อง/ทำนอง/ เรียบเรียง : เด็กแถววัด โดย : ใจหยุด 24 น. มองธรรม ใช้ชีวิตช้าลงส่งใจกลับบ้าน ทุกข์ในวันวานที่เคยหวั่นไหว ละความยึดมั่นความหลงใหล ทิ้งโลกมายาไปสู่กลางกายเรา ตื่นเถิดใจเอ๋ยหลุดพ้นจากความ ทุกข์ทั้งหลาย นิ่งๆ ผ่อนคลาย ในกลางกายที่ใสเย็นเบา ตัดสายใยยึดติดที่ปิดพรางใจ ดวงธรรมใสสะกาวผุดสว่างดั่ง ดวงตะวัน หยุดในหยุด นิ่งในนิ่งดิ่งเข้ากลาง พบหนทางสู่สันติสุขอัศจรรย์ พ้นโลกมายาสู่บรมสุขนิรันดร์ ด้วยใจตั้งมั่นนิ่งสนิทธรรมภาย ในทรัพย์สินภายนอกมีไว้สร้าง บุญญา สังขารเงินตรา ก็ต้องจากลาเลือนหายมีเพียง บุญกรรมที่สลักแน่นในใจกาย ที่พึ่งสุดท้ายในห้วงวัฏสงสาร หลับตาเบาๆกลั่นใจให้ใส สะอาดยิ่งเข้าสู่ความนิ่ง พ้นจากสิ่งพันธนาการ ปล่อยโลกไปใจเราสุขสำราญ หยุดนิ่งในกระแสธารแห่งอู่ ทะเลบุญไม่ใช่การสูญเสีย แต่คือ การตื่นรู้ ลองหลับตา เฝ้าดูความสว่างเกื้อหนุน ละลายร่างมายาสู่องค์พระแก้ว ใสค้ำจุน ใสบริสุทธิ์ละมุน ไร้ทุกข์โศกโรคภัย ตื่นเถิดใจเอ๋ยหลุดพ้นจากความ ทุกข์ทั้งหลาย นิ่งๆ ผ่อนคลาย ในกลางกายที่ใสเย็นเบา ตัดสายใยยึดติดที่เคย ปิดพรางใจเรา ดวงธรรมใส สะกาวผุดสว่างดั่งดวงตะวัน หยุดในหยุดนิ่งในนิ่งดิ่งเข้า กลาง พบหนทางสู่สันติสุข อัศจรรย์ พ้นจากโลกมายา สู่บรมสุขนิรันดร์ ด้วยใจที่ ตั้งมั่นนิ่งสนิทธรรมภายใน https://youtu.be/z6qqinHXYe4

ดีที่ทำมีเป็นร้อยน้อยเมื่อไหร่ หามีใครกล่าวขวัญพลันลืมหลง ทั้งไม่จำความดีที่ดำรง มัวพะวงแต่ที่ทำผิดพลั้งไป แค่ครั้งเดียวจำได้แม่นปิดผนึก แทบจารึกเป็นศิลาตราหน้าไว้ คนเดินดินธรรมดาจะว่าไป ต่างรู้อยู่แก่ใจให้ปล่อยวาง

ธรรมะ ต้องปฏิบัติจริง เห็นจริง ตัณหาธรรมต้นเหตุให้ยึดถือ ความอยากยึดติดจิตมั่นหมาย ท้ายที่สุดจุดสำคัญนั้นทุกข์ใจ ปล่อยวางได้ใจเบาว่างสบาย อุปาทานถือวิสาสะก็หมองมัว ถือตัวก็วุ่นวายถือสาก็หนักใจ โลกใบนี้จะมีอะไรที่เราถือแล้ว จะสบายใจเท่าเราถือศีลธรรม

จะทำการงานใดให้ลุล่วง สิ่งทั้งปวงสำเร็จได้สมประสงคฺ์ เหตุผลนั้นสำคัญยิ่งสิ่งดำรง ปล่อยปลงมิยึดติดจิตอาวรณ์

จะทำการงานใดให้ลุล่วง สิ่งทั้งปวงสำเร็จได้สมประสงคฺ์ เหตุผลนั้นสำคัญยิ่งสิ่งดำรง ปล่อยปลงมิยึดติดจิตอาวรณ์

คนที่น่ากล้วที่สุด คือ คนที่ โลภ โกรธ หลง สามอย่างนีั ที่ทำให้คนเปลี่ยนโลกเปลี่ยน ยิ่งใครมีมันมากเท่าไรก็จะ เปลี่ยนคนนั้นไปมากเท่านั้น นี้แหละคือตัวกำหนดกรรม

ผู้ใดเจริญเมตตาอยู่เป็นนิตย์ ไปทึ่ใดย่อมมีเมตตาช่วยเหลือ แม้มีภัยก็แคล้วคลาดปลอดภัย เหตุไม่พยาบาทเบียดเบียนใคร ศัตรูหมู่มารจึงอโหสิกรรมให้ ด้วยอำนาจแห่งเมตตาแท้จริง ใบ้บอดบ้าน่าลองกระทำดู

อนาคตที่ยังไม่มาถึงก็เป็นสิ่งไม่ ควรยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน อดีตควรปล่อยไว้ตามอดีต อนาคตก็ควรปล่อยไว้ตามกาล ปัจจุบันที่จะสำเร็จประโยชน์ได้ อยู่ในฐานะที่ทำได้ไม่สุดวิสัย