#เชื่อหนูเถอะ
https://youtube.com/shorts/1XEg9JopF0Q?si=UJ--F04Vj216O49w

ความรู้ในการอุทิศผลบุญ มี ๒ วิธี
อุทิศเจาะจง ชื่อผู้ที่เราจะให้
ชื่อพ่อ แม่ ลูก หรือใครก็ได้
อุทิศไม่เจาะจง การกล่าวรวมๆ
หมู่ญาติ คู่กรรมคู่เวร
ทางที่ถูกควรทำทั้งสองวิธี
ผู้ที่มีคุณหรือมีเวรต่อกันมาก
อุทิศเจาะจง ที่เหลืออุทิศรวม
ตั้งสมาธิจิตส่งส่วนกุศลผลบุญ
ทำแบบไหนก็ได้ถ้าตั้งใจจริง
ขออโหสิกรรม ถึงเหมือนกัน
กรรมที่ทำแก่ผู้ใดชาติใดก็ตาม
ขอให้คู่กรรมและคู่เวร
จงอโหสิกรรมให้กับข้าพเจ้า
อย่าได้จองเวรจองกรรมต่อไป
แม้กรรมที่ใครทำกับข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าขออโหสิกรรมให้ทั้งสิ้น
ถวายพระพุทธเจ้าเป็นอภัยทาน
เพื่อจะได้ไม่มีเวรกรรมต่อไป
ด้วยอานิสงส์แห่งอภัยทานนี้
ให้ข้าพเจ้าครอบครัวบุตรหลาน
ขอหมดเวรหมดกรรมกันชาตินี้
อย่าได้ตามราวีหลีกเถิดหนา
หยาดน้ำหลั่งรินลงตรง พสุธา
ขอเลิกลาอย่าข้องจองเวรกัน

โลกธรรม ๘ นี้ มันมีอยู่โดย
ธรรมชาติของโลกอยู่แล้ว
เราจะไปปฏิเสธมันไม่ได้ มันจะ
ผ่านเข้าออกไปอยู่ตลอดเวลา
ถ้าจิตใจเราไม่มีความตั้งมั่น
สิ่งนี้มากระทบเราก็จะหวั่นไหว
พอหวั่นไหวไปเกี่ยวข้องสิ่งนี้
ไม่มีความแยบคาย รอบคอบ
ในการเกี่ยวข้องกับสิ่งนี้
ถ้าสิ่งที่น่ายินดีเกิดขึ้น เราก็
จะไปเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านั้น
ด้วยความคึกคะนอง ด้วยความ
เพลิดเพลิน ด้วยความมัวเมา
เลินเล่อไป พอสิ่งนี้แปรเปลี่ยน
ไปตามหลักอนิจจัง ก็เป็นทุกข์
เพราะบุคคลที่หลงรักหลงชอบ
มันก็ทุกข์กับสิ่งที่รักสิ่งที่ชอบ
สิ่งที่น่ายินดีไป แต่ถ้าสิ่งที่น่า
ยินร้ายมาสัมผัสกระทบ มันก็
แสดงความต่อต้าน เป็นทุกข์
แสดงความเศร้าโศกเสียใจ
จิตไปเกี่ยวข้องด้วยความทุกข์
ด้วยความมืดบอด จิตใจตกต่ำ
ไม่ได้เข้าเกี่ยวข้องทั้งสองฝั่ง
ความแยบคายด้วยปัญญา
เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าท่าน
จึงกล่าวว่า การอบรมจิตให้มี
ความตั้งมั่นหนักแน่นมั่นคง
เมื่อโลกธรรม ๘ ทั้งหลายเข้า
มาสัมผัส เราก็เป็นเพียงผู้รับรู้
จิตใจรับรู้ได้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ในโลกนี้ล้วนมีเกิดแล้วก็มีดับ
มันจะน่ายินดีหรือยินร้ายก็ตาม
ล้วนมีความเกิดดับเป็นธรรมดา
แล้วจะไปเกี่ยวข้องกับสิ่งนั้น
ความแยบคายด้วยเหตุด้วยผล
เข้าไปเกี่ยวข้องด้วยธรรม
เหตุผลธรรม แล้วจะผ่านพ้น
ไปด้วยความเรียบร้อยหมด
ความสำคัญมันอยู่ตรงนี้
เพราะฉะนั้นการอบรมจิต
อบรมใจให้มีความตั้งมั่นมั่นคง
จึงมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเป็นเช่นนั้นเราควรตั้งใจประพฤติปฏิบัติกันเถิด

นักปฏิบัติที่ลงมือทำจริง เปรียบ
นักวิทยาศาสตร์ อยากรู้ ทำ
อ่าน ฟัง จำ ลงมือปฏิบัติเลย
จึงรู้แจ้งเห็นจริงด้วยตนเอง
ไม่ต้องเสียเวลาไปนั่งเถียงใคร
ต่างกับนักทฤษฏีที่จำแค่ตำรา
จำมาก อ่านมาก รู้มาก
แต่ไม่เคยลงมือปฏิบัติจริง
ไม่รู้แจ้งเห็นจริง หากมีนัก
ปฏิบัติที่ลงมือทำจริงมาพูด
ตำราแนวทาง ยังไม่ได้พิสูจน์
ส่วนของจริงการลงมือปฏิบัติ
อย่างจริงจัง ผู้ที่ ฉลาด จะรู้ว่า
ใช้ตำราไม่ให้ไปหลงยึดจนหา
ทางออกจากทุกข์จริงๆ ไม่ได้

ชีวิตมนุษย์นั้นมีขึ้นมีลง
วันนี้สูงส่ง พรุ่งนี้อาจตกต่ำ
ไม่มีสิ่งใดแน่นอน ยั่งยืนได้เลย
หมั่นทำความดี สร้างบุญกุศล
ไว้ให้มากเถิด ยามที่ชีวิตตกต่ำ
มีบุญกุศลหนุนนำ ช่วยให้พ้น
ความมืดมิด ได้อย่างแน่นอน