จิตไม่มีวันดับยังต้องหมุนเวียน
ตายเกิดตามวัฏสงสารภพภูมิ
ตามวิบากกรรมของแต่ละจิต
จิตจะจบสิ้นไม่มีการเกิดตาย
อีกต่อไปเมื่อจิตนั้นได้พระ
อรหันต์อมตธาตุพระนิพพาน
ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญู หิติ
วิญญูชนรู้เองเฉพาะตัว
ดีหรือชั่วตัวเรารู้อยู่ในจิต
ถูกหรือผิดเขาก็รู้อยู่ของเขา
โกหกโลกโกหกได้เว้นใจเรา
ใจของเขาเขาก็รู้อยู่แก่ใจ

สิ่งรู้จักยากที่สุดกว่าสิ่งใด
ไม่มีสิ่งไหนๆให้ยากเท่า
สิ่งนั้นคือตัวเองหรือตัวเรา
ที่ตนเขลาหลงว่ากูรู้จักดี
ที่ถือตัวว่าเป็นคนหลงตนกู
โง่อยู่มัวหลงมากยากหลีกหนี
คงไม่พ้นนรกอเวจี
หลงความดีละตัวตนพ้นอบาย

สักกายทิฏฐิ ความถือตัวถือตน
เอาตนเป็นใหญ่ เป็นประธาน
ความเห็นผิดว่าตัวเองมีตัวตน
สักกายทิฏฐิแฝง ตัวตนจริง
ตัวตนหลักของตัวตน
จิตใต้สำนึก จิตไม่สำนึก
จิตไร้สำนึก จิตสำนึกแฝง 95%
จิตสำนึก ความมีสติอยู่ รู้สึกตัว
สติสัมปชัญญะ ตระหนักรู้อยู่
จิตสำนึกจร ที่เห็น เพียงแค่ 5%
จิตสำนึกแฝง สักกายทิฏฐิ เป็น
จิตสำนึกตัวตนทั้งหมดของคน
ที่แสดงพฤติกรรมบุคลิกภาพ
เราไม่รู้ตัว เป็นทุกข์ เป็นกรรม
เป็นวิบาก อวิชชา สังสารวัฏ
ผู้หวังหลุดพ้นวัฏจักรแห่งทุกข์
ให้สักกายทิฏฐิ จิตสำนึกแฝง
ให้ปรากฎให้จิตได้ประจักษ์
ละวางตนจนจิตวิจักษ์ปัญญา

ตรวจตราตักเตือนตน ละชั่ว
ทำดีล้น อย่าหลงตนจนลืมตัว
ไม่มองจ้องจับผิด หมู่ผู้คนทั่ว
ธรรมะมีที่ตัว ไม่มองมั่วนอกตัว
สอนตนให้ดี อย่าไปสอนผู้อื่น
เพียรฝึกหัดขัดเกลาที่ตัวเราพอ
กิเลสของคนดีก็ยังมีให้เห็นต่อ
ฝึกตนไปไม่ท้อ กิเลสละเอียดมี

แน่นอนทำดีได้ดีแน่
ทำเลวแย่ต้องทุกข์ร้อน
กฎแห่งกรรมแน่นอน
หลักคำสอนแม่นตรงจริง
เกิดมาต้องตายแน่อย่ามัวว้าวุ่น
ประพฤติพรหมจรรย์จริงอยู่
เย็นยิ่งอย่างยั่งยืน